|
|
 |
|
 |
| |
| Krótki Zarys Historii
Andreas Peto lekarz i pedagog twórca systemu Nauczania Kierowanego.
W roku 1947 po raz pierwszy zastosował tę metodę w Instytucie Rehabilitacyjnym
Ortofunkcja
Ortofunkcja - dobre i prawidłowe osiągnięcia dla danego dziecka bez porównania z osiągnięciami innych rówieśników
Ułatwienie od strony PROWADZĄCEGO
* Terapeuta ma za zadanie przewodniczyć, wychowywać, nauczać, i być zarazem psychologiem
* Traktują dziecko jak niepodzielna całość i skupiają się na całej osobowości
* Ukierunkowują dziecko z nieprawidłowej motoryki na prawidłowy tor
* Obowiązkiem jest ustalenie indywidualnego programu, uzależnionego od stopnia dysfunkcji
Szczegółowy Plan Zajęć
* Dokładne wyznaczony czas na poszczególne czynności
np. chód, stanie, pisanie, czytanie
* Plan zajęć opracowany dla poszczególnych grup i odrębnie dla każdego dziecka
System Prowadzenia Zajęć
* Stały
* Powolne tempo
* Nacisk na naukę samoobsługi
* Prowadzone grupowo
* Dobór członków decyduje rodzaj i stopień niepełnosprawności
* Zapewniona równorzędna pomoc
* Przygotowanie do edukacji szkolnej
ODZIAŁYWANIE METODY
* Aktywność dnia codziennego
* Funkcję motoryczną
* Komunikację pozawerbalną i uspołecznienie
* Intelekt
System pobudzenia psychoruchowego
* Kontrola postawy i ruchów lokomocyjnych
* Koordynacja wzrokowo-ruchowa-czuciowo-słuchowej
* Orientacja w czasie i przestrzeni oraz odczuwania własnego ciała
* Rozwój mowy, porozumiewanie się gestami
* Rysowanie, pisanie, czytanie
Nauka Samoobsługi
Dzieci uczą się samodzielnego:
* Jedzenia
* Ubierania
* Mycia
* Załatwiania potrzeb fizjologicznych
* Wiązania butów
Wpływ Metody
* Kształtowanie determinacji i silnej woli dziecka
* Umiejętność pokonywania ograniczeń w sposób indywidualny
* Uczy współdziałania w grupie
* Poprawa prawidłowego wzorca swojego ciała w różnych pozycjach
* Kształtowanie świadomości lewej i prawej strony oraz kierunków w przestrzeni
Motywacja –zajęcia grupowe
* Aktywność
* Ambicja
* Wzajemna stymulacja
* Chęć współzawodnictwa
* Poprawne wykonywanie zadań
* Korzystniejsza postawa społeczna
Technika rytmicznych poleceń
* Ułatwienie procesu uczenia się przez głośne, wyraźne i stanowcze wypowiedzenie poleceń i w formie zrozumiałej dla dziecka prowadzi do osiągnięcia celu
* Mowa i rytm ma wpływ na opanowanie czynności, ponieważ mowa bierze udział w kodowaniu informacji i regulacji zachowania człowieka
* Podczas wykonywania poleceń dziecko wspólnie z terapeutą wypowiada słowa i do tego rytmiczne liczenie
* Podczas rytmicznych poleceń u dzieci zwiększa się napięcie umysłowe, wykorzystanie szybkiego liczenia można zastosować u dzieci wiotkich, a u spastycznych liczenie powolne
* Terapeuta rytmicznie nazywa czynność krok po kroku, aby uzyskać prawidłową motorykę
Wyposażenie
* Prycza – wysokość 45 cm, szerokość 60 cm; blat wykonany jest ze szczebli ułatwiających dziecku chwytanie (wsuwanie i zsuwanie się z ławy oraz samodzielne siad)
* Krzesło – drewniane plus szczebelkowe oparciem, które służy do siedzenia, stania jak również spełniają rolę drabinki podczas ćwiczeń
* Taboret – służy do nauczania aktywnego siadu bez oparcia
* Podnóżki – drewniana podstawka pod nogi aby dziecko podczas siadu miało prawidłowo oparte stopy na podłożu
Bibliografia
* Podstawy Fizjoterapii część 3; Janusz Nowotny
* Spastyczność; Jarosław Sławek
* www.kasiarocka.w.interia.pl
|
|
|
 |
|
 |
|
