Dziecko wymaga stymulacji we wszystkich sferach rozwoju, do których należą: percepcja, motoryka duża, motoryka mała, koordynacja wzrokowo-ruchowa, umiejętności poznawcze i naśladowcze, mowa czynna, samodzielność, uspołecznienie. Największą trudność sprawia opanowanie mowy. Możemy pomóc dzieciom, odpowiednio je stymulując.

Do końca 1 roku życia dziecka można bawić się z nim, wykorzystując dźwięki naśladowcze, np.:

• puszczanie baniek mydlanych – kiedy pękają, my wydajemy głośny dźwięk „pop”; staramy się, by dziecko uchwyciło związek pękania bańki z dźwiękiem, wskazujemy na swoje usta w chwili mówienia i na bańkę; układamy usta dziecka odpowiednio do wymówienia dźwięku „pop”; nagradzamy malucha natychmiast, gdy zaczyna nas spontanicznie naśladować;
• zabawy śpiewane, wymagające od dziecka powtarzania prostych dźwięków.

Dla dzieci w wieku 1–2 lata ćwiczeniem mowy mogą być:

• sytuacje żegnania i witania, podczas których wypowiadamy do niego wyrazy „hej” lub „pa-pa”;
• uczenie dziecka rozpoznawania rzeczy poprzez identyfikację dźwięków, jakie one wydają, np. trzymając w ręku zabawkę (maskotkę, samochód itp.), wypowiadamy „miau”, „hau-hau”, „brum-brum”.

Gdy dziecko ma 2-3 lata, trzeba wykorzystywać każdą sytuację do pracy nad językiem. Kiedy widzimy, że dziecko ma na coś ochotę, nie realizujmy od razu jego chęci. Jeśli chce bawić się misiem, zapytajmy: „Co chcesz robić?”, po czym szepnijmy mu na ucho: „Chcę bawić się misiem”.

Z dzieckiem 3–4-letnim możemy już ćwiczyć sytuacje dialogowe, np. zadawać mu pytania, na które wiemy, że zna odpowiedź. Możemy pomagać obrazkami ilustrującymi odpowiedzi.

mgr Małgorzata Suszek

logopeda