Medycyna manualna

Fizjoterapia
[gr. phýsis ‘natura’, therapeía ‘opieka’, ‘leczenie’], dział medycyny obejmujący wiele zróżnicowanych działań terapeutycznych; często niesłusznie utożsamiany z pojęciem fizykoterapii, która stanowi jeden ze składników fizjoterapii; ponadto obejmuje: kinezyterapię (leczenie ruchem), ergoterapię (leczenie pracą), masaż leczniczy, terapię manualną, klimatoterapię, balneoterapię.
Źródło: Encyklopedia PWN
   
Fizykoterapia
[gr. phýsikos ‘naturalny’, therapeía ‘opieka’, ‘leczenie’], dział fizjoterapii, w którym wykorzystuje się do leczenia, rehabilitacji i profilaktyki czynniki fizykalne (czynniki termiczne, energię cieplną, prądy małej, średniej lub wielkiej częstotliwości, promieniowanie świetlne, nadfioletowe, podczerwone oraz ultradźwiękowe).
Źródło: Encyklopedia PWN
   
Medycyna manualna
med. dział fizykoterapii zajmujący się rehabilitacją i leczeniem zaburzeń czynnościowych narządu ruchu, gł. układu stawowo-mięśniowego.
Źródło: Encyklopedia PWN
   
OMT
(ang. Orthopaedic Manipulative Therapy)
Ortopedyczna Terapia Manualna jest specjalistyczną dziedziną fizjoterapii stosowaną w leczeniu dysfunkcji układu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego, która opiera się na wiedzy klinicznej i zastosowaniu wysokowyspecjalizowanego podejścia terapeutycznego z udziałem technik manualnych i ćwiczeń terapeutycznych.

Terapia Manualna
wg. koncepcji Kaltenborna i Evjentha
Terapia manualna opiera się na kompleksowej analizie biomechanicznej i funkcjonalnej stanu pacjenta. Szczegółowo opracowany schemat badania pozwala na postawienie diagnozy, a następnie na zastosowanie odpowiedniego leczenia. Leczeniu podlegają elementy bierne i czynne aparatu ruchu, czyli mięśnie, nerwy i stawy. W terapii technikami leczniczymi są masaż, rozciąganie mięśni, mobilizacje stawowe, manipulacje i ćwiczenia specjalne. Do leczenia tkanek miękkich stosuje się masaż oraz rozciąganie mięśni.

Hipokrates
ur.ok. 460 p.n.e
„Ta sztuka jest stara. Wysoce sobie cenię tych, którzy ją pierwsi wynaleźli i nie tylko tych, ale wszystkich, którzy będą naśladować i swoimi odkryciami przyczynią się do dalszego rozwoju sztuki, jak naturalnymi sposobami leczyć. Nic nie może ujść oku i rękom zręcznego lekarza, aby przesunięte kręgi kręgosłupa na lekarskim stole naprawił bez uszkodzenia chorego. Nie może dojść do uszkodzenia, dopóki leczenie jest prowadzone prawidłowo.”

Do chorób wywołanych przesunięciem kręgów Hipokrates zaliczał: nieżyty gardła i krtani, duszności, astmę, gruźlicę płuc, zapalenie nerek i pęcherza moczowego, niedorozwój gruczołów płciowych, zaparcia, moczenie mimowolne i inne.

Warunki optymalnego napięcia
    * pełny zakres i swoboda ruchu
    * właściwe warunki życia i środowiska
    * osiągnięcie i utrzymanie prawidłowych nawyków postawy
    * równowaga psychofizyczna

Przyczyny zaburzeń napięcia
    * uraz lub przeciążenie utrudniające ruch
    * obciążenie psychiczne, charakter człowieka
    * niewłaściwe stereotypy ruchowe
    * statyczne przeciążenia mięśni
    * synkinezje

Zaburzenia napięcia mięśni powodują stopniowe ograniczanie ruchów w stawach i ich stopniowe blokowanie.

Przeciążenia i wadliwe obciążenia
Siedząc w niewygodnej i niefizjologicznej pozycji czujemy potrzebę przeciągnięcia się, rozruszania - „naprawienia” powstałych, lekkich zablokowań. Podobnie, często przeciągamy się rano po obudzeniu.

Urazy
Wypadnięcie krążka międzykręgowego (dysku) podczas podnoszenia przedmiotu z ziemi. Urazowi często towarzyszy „strzyknięcie”, ”strzelenie”, „chrupnięcie”.

Zmiany odruchowe
Zablokowania powstają z przyczyn nie związanych ze stawem. Unieruchomienie powstaje przez wzmożone napięcie mięśniowe.

Zaburzenia w wieku dziecięcym
1. Kręcz szyi
2. Migreny dziecięce
3. Zaburzenia snu
4. Brak apetytu
5. Szkolny ból głowy
6. Zapalenie migdałków podniebiennych

Zmiany:
- Pierwotne
Zaburzenia czynności ruchowej powstają wcześniej niż zmiany morfologiczne i zwyrodnieniowe
- Objawowe
Zaburzenia czynnościowe samoistnie mogą powodować objawy kliniczne